چسب های سرعتی مضراتی از جمله : تاثیر روی انسان در بدو تولد ، تاثیر مستقیم روی سیستم ایمنی و عصبی بدن و همچنین ریه ها دارد . تا چند وقت دیگر ، مسابقات قهرمانی جهان یوکوهاما بدون این چسب ها برگزار میشود و تاریخچه  30 ساله  آنها بسته میشود . فدراسیون جهانی تنیس روی میز در تاریخ 1 سپتامبر 2008 ، یعنی در المپیک 2008 چین استفاده از این چسبها را ممنوع اعلام کرد و این بدین معنی است که مسابقات قهرمانی جهان یوکوهاما دارای فرق و ویژگی محسوسی نسبت به مسابقات قهرمانی جهان سالهای گذشته است . چسب های سرعتی برای اولین بار حدود 30 سال پیش توسط بازيكن مشهور مجارستانی با نام تبور کلامپار کشف شد و این چسب انقلابی در بازیها به وجود آورد . ویژگی این چسب این بود که سرعت و پیچ را تا حدود 30 درصد افزایش داد و بازیکن میتوانست از ضربات قوی در عین سادگی بهره ببرد. اما این جنبه ی تاریک قضیه است . مسابقات تنیس روی میز با وجود این چسبها ، به دلیل وجود ضربات قوی و مهلک زیبا شد . اما کم کم زنگ های خطر به صدا درآمدند . در مسابقات قهرمانی اسکاتلند یکی از بازیکنان بعد از استنشاق گاز منتشر شده از این چسب ها نتوانست بازی را تا آخر تمام کند . بسیاری از ورزشکاران عوارضی عصبی مانند : سر دردهای پشت سر هم ، مشکلات تمرکزی و عدم هوشیاری کافی را گزارش داده اند . بر اساس گزارشهای مجله  آلمانی Deutsche Tischtennissport یکی از 5 خطری که نوزادان را بعد از تولد تهدید میکند ، تماس پیدا کردن نوزاد با مواد حلال و رقیق کننده ای است که در چسب های سرعتی از آنها استفاده میشود که بسیار سمی و کشنده هستند . نتایج تحقیقات دکتر تیم ملی تنیس روی میز فرانسه آقای کریستین پالیرنه نیز در مجله آلمانی به چاپ رسیده . این دکتر فرانسوی در مورد خطرات جانبی چسب های سرعتی هشدار های زیادی می دهد . او میگوید : " مربیان تنیس روی میز باید از خودشان بپرسند که آیا به کودکان 11 تا 13 ساله که از چسب های سرعتی استفاده میکنند ، میتوانند پاسخگو باشند یا خیر ؟

به دلیل مشکلات بسیار زیادی که چسب های سرعتی داشتند ، سرانجام در دسامبر سال 1992 توسط فدراسیون جهانی ممنوع شدند . اما سازمان بازیکنان ( CTTP ) به رهبری یورگن پرسون سوئدی تقاضای لغو این ممنوعیت را کردند . همچنین این سازمان به رهبری پرسون ، مسابقات قهرمانی جهان گوتنبرگ سوئد را تحریم کرد . همچنین والدنر سوئدی نیز در مسابقات المپیک 1992 اعلام کرد که ممنوعیت چسب های سرعتی باعث به وجود آمدن تقلب در بازی میشود . دو ماه بعد ، فدراسیون جهانی مجبور شد قانون ممنوعیت چسبهای سرعتی را به دلیل فشارهای زیاد لغو کند و به دنبال راهی گشت . ITTF به این نتیجه رسید که چسب های سرعتی باید عاری از هرگونه ماده ی سمی و خطرناک مانند حلال های غیر مجاز و تری کلرواکسید باشد و فروش چسب های حاوی این مواد را در مغازه ها ممنوع کرد . این چسب ها باعث می شدند که رویه ها زود به زود کهنه شوند و برای اینکه سرعت و پیچ راکت بالا رود بازیکنان از آنها استفاده میکردند و به همین دلیل این امر دغدغه ای برای مسابقات بین المللی شده بود . آدام شرارا رئیس فدراسیون جهانی تنیس روی میز معتقد است که لغو کردن قانون ممنوعیت چسب های سرعتی در سال 1993 کاری کاملا اشتباه بود و به همین دلیل در سپتامبر سال 2008 تصمیم به ممنوعیت این چسب ها گرفت . شرارا میگوید " این قانون ، مانند قانون سال 1993 دیگر لغو نخواهد شد . ما به اندازه کافی سازش کردیم . در پایان المپیک 2008 تاریخچه چسب های سرعتی بسته شد . ما خیلی بی مسئولیت هستیم اگر به خطرات شیمیایی این چسب ها بر جامعه و ورزش توجه ایی نکنیم "